За што пакрыудзiлi Ягайлу? (25.09.97)

Традыцыйная "Паулiнка" саступiла месца прэм'ернаму спектаклю "Князь Вiтаут" у дзень адкрыцця сезона Нацыянальнага акадэмiчнага тэатра Беларусi iмя Янкi Купалы. Напружаная увага гледачоу да таго, што адбывалася на сцэне, не слабела нi на мiнуту.

Знайсцi у мiнулым аналогii з сенняшнiм днем, перадаць думкi людзей i патаемныя, i яуныя (а яны вельмы падобныя на працягу многiх вякоу) — няпростая задача для аутара. Яна аказалася па сiлах Аляксею Дудараву. Яго аднадумца Валерый Раеускi па-мастацку асэнсавау складаны драматургiчны матэрыял, дау жыцце на сцэне.

Пераплялiся гiстарычныя шляхi Беларусi, Лiтвы, Польшчы. Гэтак жа як i лесы братоу Вiтаута i Ягайлы, што iшлi па iх. Мера iх страсцей падобная шэкспiраускiм. Але стваральнiкi "Вiтаута" не пагружаюцца у iх глыбiню, не ствараюць трагедыю. Iх мэта у iншым: нагадаць нам, адкуль мы родам. Апладысментамi, напрыклад.

Калi ва утульнай зале роднага тэатра iдзе спяктакль аб тваей зямлi, калi пасля яго знаемец падыходзiць i кажа, што у глядзельнай зале ен ледзь стрымлiвау слезы, не хочацца гаварыць пра свае супярэчлiвыя пачуццi. I усе ж. Чаму назва "Князь Вiтаут"? А чым Ягайла горшы? Сюжэт трымаецца на iх дваiх. А малюнкi роляу драматургiчна нi у чым не саступаюць адно аднаму. I акцер Мiкалай Кiрычэнка грае па максiмуму.

Ала Стулава.

На здымку: сцэна са спектакля.

Яуген Коктыш — фота.

Пераклад з рускай мовы Святланы Дубялiр.