Ave, Марыя Захарэвiч! (03.12.96)

Калi б некаму спатрэбiлася апiсаць вобраз беларускай жанчыны, то дастаткова пабачыць народную артыстку Беларусi Марыю Захарэвiч. I не толькi таму, што на купалаускай сцэне яна сыграла нямала беларусак. Проста пяшчота, мужнасць, мудрасць, цярпенне, душэуная прыгажосць i шчодрасць дачок зямлi беларускай — у яе характары, голасе, аблiччы. У яе адносiнах да жыцця, да людзей, якiя акружаюць актрысу, да прафесii. Таму лепшыя паэты Беларусi прысвячаюць Марыi Георгiеуне вершы...

На сваiм юбiлейным вечары Марыя Захарэвiч падарыла маналог "Чаго папрасiла душа" перапоуненай залi купалаускага тэатра, якая прагла паэтычнага беларускага слова. На стварэнне праграмы, над якой так трапятлiва працавала актрыса, яе натхнiлi Танк, Шабан, Караткевiч, Барадулiн, Куляшоу, Янiшчыц, Лось, Вярцiнскi... Iх словы, што гучалi са сцэны, пранiкалi у сэрца кожнага прысутнага. А Марыя Георгiеуна жыла лесам сваiх суайчыннiц, такiх розных, але з'яднаных у сваей любовi да жыцця.

... Яе пакаленне — тыя самыя "шасцiдзесятнiкi" — прыкметна улiлося у трупу купалаускага тэатра. Сення яны майстры сцэны. I зорка Марыi Захарэвiч ззяе на купалаускiм небасхiле роуным i моцным святлом. У наступным сезоне споунiцца роуна сорак год яе служэнню нацыянальнаму тэатру i трыццаць год, як актрысе прысвоена званне народнай. Афiцыйнае прызнанне супала з любоую народа.

Пералiчыць усiх, хто прыйшоу у той вечар у тэатр iмя Янкi Купалы, немагчыма. Прыхiльнiкi юбiляркi выстраiлiся з кветкамi у доугую чаргу. I зала дружна прагаласавала за тое, каб прысвоiць актрысе званне "Мiсiс Беларусь".

Пераклад з рускай мовы Жанны Вашкевiч.

Click Here to Return Back

Webmasters, contact Belarus.net support
Click Here to visit Belarus.net